jueves, 24 de mayo de 2012

Huayna Potosí


Este fin de semana fuimos a intentar subir el Huayna Potosí, una montaña de 6088 metros de altura. Es una montaña imponente. Fuimos en furgoneta hasta el campo base (4800 metros) y de allá andando hasta “campo alto”, refugio situado a 5130 metros. Esta ascensión nos costó unas dos horas. Llegamos al refugio al mediodía, comimos algo y para las seis de la tarde ya estábamos acostándonos. Despertamos a las doce de la noche y dejando a Yoanna agustico en la cama desayunamos, preparamos el material y la ropa y salimos hacia la cima. Mi grupo de cordada lo formaban Eneko, un joven de gares que trabaja en Chile y está de visita en La Paz, Tizziano, un italiano de 55 años, Julio, el guía, y yo. Nos pusimos los crampones, cogimos el piolet y empezamos a ascender unidos por una cuerda. Era la primera vez en mi vida que usaba los crampones y el piolet, y la primera también que andaba por esas alturas.

Al principio iba bien, sin sufrir demasiado y disfrutando de la montaña. El cielo que había esa noche estaba precioso, lleno de estrellas. Poco a poco fuimos para arriba, guiándonos con la luz del frontal. Así llegamos hasta 5500 metros y ahí empecé a notar los efectos de la altura. Se me revolvieron las tripas y empecé a sentirme mal. Un poco más arriba hicimos una pequeña parada para descansar y empecé a vomitar. Aun así continué ascendiendo pero a unos 5700 metros no pude más y pedí al guía que me devolviese al refugio. Me dolía la tripa mucho y no podía dejar de vomitar. Dejamos a los dos compañeros de cordada siguiendo su subida (eran mucho más experimentados en montaña que yo) y empezamos a bajar camino al refugio, después de estar subiendo casi tres horas.

La bajada se me hizo muy dura, pero al llegar al refugio y dormir un poco empecé a recuperarme. A la mañana siguiente regresaron los que habían hecho cumbre y casi hasta me alegré de que me diera ese bajón al ver el estado en el que regresaban. Como he dicho estaban muy andados en montaña y sufrieron de lo lindo para hacer cumbre. No creo que yo lo hubiese conseguido aún estando bien de las tripas. Por lo menos llegué hasta los 5700, que para ser la primera experiencia en montaña de altura ya está bien ¿no?

Aquí os dejo unas foticos. No sé si volveré a intentar coronar el Huayna Potosí, pero viendo lo que sufrí creo que tengo que estar mucho más entrenado para volver a intentarlo.

Muxux, y ya sabéis  si queréis más fotos www.piasaweb.google.es/yoanniki


Huayna Potosí (6.088 m.)


Campo base (4.800 m.)


Campo alto (5.130 m.)


Ikusi mendizaleak......

Pasa den asteburuan Huayna Potosí mendia 6088 metroko altuerakoa igotzen saiatu ginen. Mendi ikusgarria da benetan ederra. Furgonetaz lehenengo aterpera joan ginen (4800 metro). Handik oinez habiatu ginen 5.130 metrotara dagoen “Campo alto” aterperaino,bi orduko ibilbidea eginez eta eguerdian ailegatuz. Han zerbait jan eta arratsaldeko seiak aldera oheratu ginen. Gaueko hamabietan, Yoanna lasai asko ohean lagata,  esnatu, arropa eta materiala prestatu eta gosaritxo bat hartuta habiatu ginen tontorrerantz. Eneko (Gares-eko gazte bat, Chilen lanean ari dena eta egunotan La Paz-en bisitan dagoena), Tizziano izeneko 55 urteko italiar bat eta Julio izeneko gida osatzen zuten nire taldea. Kranpoiak eta pioleta hartuta irten ginen aterpetik laurok soka batez loturik. Nire bizitzan lehen aldia zen kranpoiak eta pioleta erabiltzen nituela, eta noski, hain altuera handietan ibiltzen saiatzen nintzela.

Hasieran ondo ibili nintzen, mendia disfrutatuz eta gutxi sufrituz. Zeru ederra genuen gure gainean, izarrez josia. Pixkanaka gorantz gindoazen, frontaleko argiarekin gidatuz. Hala, 5.500 metrotara iritsi ginen, eta han hasi nintzen altuera nabaritzen. Tripak nahastu zitzaizkidan eta gaizki sentitzen hasi nintzen. Pixkat gorago, geldialditxo batean txala botatzen hasi nintzen, gosaria eta bidetik edan nuena botatzen. Hala ere aurrera jarraitu genuen, baina errekuperatzen ez nintzela ikusita, 5700 metrotara edo gidari buelta ematea eta aterpera jeistea eskatu nion. Min handia nuen sabelean eta ezin nuen txala botatzen uzten. Hala ba,taldeko bi lagunak, mendian ni baino askotan ibiliak bere igoera egiten uzten, jeitsierako bideari ekin nion gidaz lagunduta, ia hiru orduz igotzen egon eta gero.

Jeitsiera gogor egin zitzaidan, baina aterpera heltzean nahiko ondo osatu nintzen pixkat lo egin eta gero. Goizean tontorrera heldu zirenak itzuli ziren, eta hauen egoera ikusita buelta emateaz poztu nintzen. Esan bezala mendian asko ibilita ziren eta asko sufritu behar izan zuten tontorrera heltzeko. Seguruenik ez nintzateke ailegatuko naiz eta sabeletik ondo egon. Gutxienez 5700 metrotaraino heldu nintzen, lehenengo aldia izateko ondo, ezta?

Hortxe doaz argazkitxo batzuk. Huayna Potosí-ko tontorra gainditzeko beste ahalegin bat egingo dudan edo ez, oraindik goizegi da esateko, baina sufritu nuena ikusita uste dut gehiago entrenatu beharko dudala altueran ondo ibiltzeko.

Muxux eta badakizue, argazki gehiago www.piasaweb.google.es/yoanniki helbidean!!

2 comentarios:

  1. Ei pri te cambio a Tizziano por piti en el comunio hahaha
    Pa una vez q entro dejame decir tonterias
    Bueno que tal por las bolivias euskaldunas amigos? q es la primera vez q entro aqui y no os he podido segir mucho la verda
    Esper que todo bien claro =)

    Querido txuntxas, no te fustres por no poder haber llegao a la cima, aunq a los agoizkos se nos haga raro q no ayas logrado esa meta, un atletiko como tu q daba tod su garra y poderio en la cantera del c.d.aoiz...
    De yohana no as dicho nada, nadie sabe si subio a cima, si se quedo a vivir en el campo base para q le dejes en paz alguna vez.......
    Bueno que tal va ese poo de agua, sale o no sale, si quereis os podemos mandr agua del pantano que esta a no poder mas, se sale el agu por arriba de la presa yo creo

    Bueno por lo demas todo bien, ya e visto q pronto te an llegao informaciones de q la gabarra tiraba otra vez para atras PI PI PI PI y que lo festejamos cual si no hubiera futbol mas en la vida

    Bueno y os dejo de dar la chapa q sino va a parecer q la entrada del blog es mia xP

    AURRERABOLIVIE a segir todo bien cachondos
    Un abrazo

    ResponderEliminar
    Respuestas
    1. joder que mal estas, cabron!!!! la yoanna se vino conmigo, no la deje quedarse!!

      y si, manda agua que aqui estamos escas, no hay agua, ni patxaran

      aleee

      Eliminar